گریز به صحرای کربلا، شریعتی، سید جعفر شهیدی

می خواهد فریاد بکشد که این همه دروغ است، و این، اسلام نیست و اینها نمی توانند مسلمان باشند، اما چگونه فریاد کند، و برای چه کس و کسانی، و در کجا؟ وقتی که همه ی دستگاه های تبلیغاتی در خدمت دستگاه است  و همه ی مسجدها، پایگاه های تبلیغاتی خلیفه، و همه ی منبرها، مسند آن ها و تمام ائمه جماعت، نماینده های آنها، و همه ی شعرا، رادیو های ترانزیستوری خلیفه اند…همه چیز برای حکومت و درخدمت قدرت خلافت . و تمام شعائر و مراسم مذهب، در کار پوشاندن جنایات حکومت و توجیه نظام بردگی و استثمار طبقاتی، تقدیس خواجه ی بازار و خان روستا وخاقان پایتخت! معرفی جلاد در چهره مجاهد!
پس، شیعه به کجا رو کند و با که بگوید؟

شهید دکتر علی شریعتی: نقش انقلابی یاد و یادآوران

“مردم شتاب مکنید! سخن مرا بشنوید! من خیر شما را می خواهم! من می خواهم به شما بگویم برای چه کاری به سرزمین شما آمده ام! اگر سخن مرا شنیدید و انصاف دادید و دیدید من درست می گویم، این جنگ هر لحظه ممکن است در گیرد از میان برخواهد خاست.اگر به سخن من گوش ندهید اگر به راه انصاف نروید زیان آن دامنگیر شما خواهد شد.مردم می دانید من کیستم؟ می دانید پدر من کیست؟ آیا کشتن من بر شما رواست؟ و آیا رواست حرمت مرا در هم بشکنید؟ مگر من پسر دختر پیغمبر شما نیستم؟ مگر پدر من وصی پیغمبر و پسر عموی او نخستین مسلمان نیست؟ آیا این حدیث را شنیده اید که پیغمبر در باره ی من و برادرم گفت این دو فرزند من دو سید جوانان اهل بهشت اند؟ اگر گفتار مرا راست می دانید چه بهتر به خدا تا خود را شناخته ام دروغ نگفته ام.و اگر گمان می کنید من دروغ می گویم، هنوز اصحاب محمد(ص) چند تن زنده اند می توانید از آن ها بپرسید: جابربن عبدالله انصاری، ابوسعید خدوی، سهل ساعدی، زیدبن ارقم، انس بن مالک! آنها به شما خواهند گفت که آنچه می گویم درست است.مردم به چه مجوز شرعی می خواهید خون مرا بریزید؟
در باره حادثه کربلا کتاب ها نوشته، شعر ها سروده، مرثیه ها ساخته و مجلس ها بر پا داشته اند… دکتر علی شریعتی متفکر و جامعه شناس در بسیاری از سخنرانی ها و کتب های خود به این حادثه پرداخته است.در نوشته ای با عنوان “نقش انقلابی یاد و یاد آوران” به طرح پرسش هایی پیرامون چرا کربلا، چرا حسینیه و چرا خمس از دید خود پاسخ هایی می دهد. بخش پایانی “نقش انقلابی یاد و یاد آوران” را می توانید با عنوان yad در کادر سبز رنگ سمت چپ و یا با رفتن به این نشانی دریافت نمایید.

چرا شهر های بزرگ اسلامی جز کوفه و تا حدودی بصره در مقابل چنین حادثه ای خاموش نشستند.هنوز در هر یک از این شهرها چند تن از یاران پیغمبر زندگی می کردند.چرا آنان پیش نیافتادند و مردم را بیاری حسین ع نخواندند؟ یا اگر با قیام او موافق نبودند چرا از حاکمان این شهرها نخواستند، تدبیری بیندیشند که کار به چنان کشتار فجیع نکشد… چرا مردم این سرزمین های پهناور و پر جمعیت حالت تماشاگر به خود گرفتند؟ چرا قتل نفس به نا حق در دیده ی آنان بی مقدار گردید؟  دکتر سید جعفر شهیدی در کتاب “پس از پنجاه سال” به این پرسش ها پاسخی داده است.

مقاله پیشنهادی: چگونه انسان برده می شود

About عبدالرضافارسی

عبدالرضا فارسی کارشناس ارشد روانشناسی مشاوره تحصیلی، ازدواج، کودک و نوجوان تلفن: 09363732767