بدون دست ها بدون پاها با دلی بزرگ

اگر مایل بودید می توانید نوشته های از این دست را در  پیوند های زیر بخوانید:
ماجرای مردی به نام Nick Vujicic که معلولیت جسمی دارد و با مسافرت به دور دنیا در باره ناتوانی
جسمی و امید!! سخرانی می کند.نشانی زیر:

Nick Vujicic Life with no arms and legs
سرگذشت Jessica Cox  نخستین خلبان بدون دست را در نشانی
She has no arms, but she is still better than you.
Jessica Cox The First Pilot With No Arms

Jessica Cox The First Pilot With No Arms

همچنین ماجرای کشتی گیری به نام Dustin Carter در مقاله:
Ohio wrestler overcomes all odds

Ohio wrestler overcomes all odds

یا این که no arms را در موتورهای جستجو پی گیری کنید.

موزه مردم شناسی رفسنجان حمام آسید مهدی قدیم

قبلا چند مورد در باره سعدی نوشته بودم با عنوان سعدی مکتب عشق و آزادگی شاید عنوان سعدی مکتب عدالت و آزادگی مناسب تر برای آن نوشته بود. امروز بنای تکرار ندارم بلکه به دلایلی لازم  می بینم سخنی در باره سعدی با عنوان عشق در کلام سعدی بنویسم.یکی از آن دلایل این است که از زمانی که مقاله های “سعدی مکتب عشق و آزادگی” و معنی اعرابی در کلام سعدی را نوشته ام وقتی به کنتور وبلاگ که خصوصیات بازدید کنندگان را تجزیه و تحلیل می کند سر می زنم می بینم بسیاری از بازدید کنندگان وبلاگ توسط موتورهای جستجو با جستجوی عبارت “عشق از دید گاه سعدی” به نوشته های پیشین من هدایت شده اند ولی نتوانسته اند مطلبی را در این مورد بیابند.امروز به همین بهانه و این که ما هم در نشست های رو خوانی گلستان به میانه های باب پنجم گلستان که در عشق و جوانی است رسیده ایم، چند سطر می نویسم گرچه بضاعت علمی من در این باره بسیار ناچیز است اما به هر حال ازجهت برداشت هایی  که به عنوان یک خواننده ی عادی داشته ام عرض می کنم.

تاملی در باب عشق در گلستان و بوستان

این که گفته اند کلیات سعدی به نصحیح و توضیح محمد علی فروغی بهترین و معتبر ترین نسخه ی آثار سعدی می باشد درست، اما به نظر من برای کسی که می خواهد گلستان سعدی را مطالعه کند گلستان سعدی با تصحیح و توضیح دکتر حسن انوری به واسطه ی توضیحاتی که در پایان حکایت ها داده است می تواند بسیار مفید باشد.
در باره غزل های سعدی و عاشقانه بودن آن سخن بسیار گفته اند برخی غزل های سعدی را عاشقانه محض دانسته اند برخی عارفانه نامیده اند و بسیاری هم تعدادی را عارفانه و تعدادی را هم عاشقانه ارزیابی کرده اند.بحث ما در باره ی غزلیات سعدی نیست و سخن گفتن هم در این مورد در توان ما نیست بلکه سخن امروز تاملی در مفهوم عشق درگلستان و بوستان است.در مورد گلستان و بوستان قبل از این که بخواهیم مطلبی بگویم  باید این نکته را در پیش چشم داشته باشیم که سعدی در گلستان بیشتر یک راوی، گزارشگر و خبرنگار است به عبارت دیگر سعدی در گلستان دنیا را آن چنان که بوده و دیده به تصویر کشیده (گر چه در بعضی حکایت ها خواننده گمان میکند سعدی به جانب داری یکی از شخصیت های حکایت برخاسته) در حالی که سعدی در بوستان دنیا را آنچنان که آرزو می کرده و می خواسته توصیف کرده است و در حقیقت بوستان دنیای آرمانی و مدینه ی فاضله سعدی است پس در گلستان دنیا آن چنان که هست و در بوستان آنچه را که باید باشد  و آرزو می کند باشد به تصویر کشیده است. استاد حسن انوری (۱) هم در دیباچه گلستان می فرمایند:بر خلاف بوستان که دنیایی آرمانی را به نمایش گذاشته،گلستان زشتی ها و پلیدی ها را در کنار زیبایی ها نشان می دهد، سندی است از زندگی و شیوه ی اندیشگی و رفتار ِ مردمِ عصر.ازین رو اخلاق در گلستان مفهومِ اصطلاحی پیدا می کند و تنها به مفهوم مثبت آن نیست.
عشق در کلام سعدی جای خاص خود را دارد باب پنجم در گلستان عنوان “در عشق و جوانی” و باب سوم بوستان عنوان “در عشق و مستی و شور” را به خود اختصاص داده اند.بنا بر آنچه در ابتدا گفته شد عشق در گلستان با عشق در بوستان سعدی باید مفاهیم و معنایی خاص خود را داشته باشند.عاشق در گلستان بیشتر از نوع عاشق هایی است که دلباخته ی محبوبی می شوند و برای رسیدن به به معشوق خود حتی دست از جان هم می شویند.سعدی بسان روانشناسی که خوی و خصلت و روان انسان ها را کاویده به این نکته اشاره می کند که انسان عاشق به غیر از خوبی معشوق را نمی بیند و در چشم او معشوق کاستی ندارد و همه خوبی است در واقع معشوق در دیده عاشق غیر خوبی نیست و معشوق و دلبر از زاویه دید عاشق قشنگ و زیباست شاید این سروده را که گمانم از نظامی است خوانده باشید که به اینجا ختم می شود که اگر در دیده ی مجنون نشینی / به غبر از از خوبی لیلی نبینی.آنچان که شیخ اجل همین مفهوم را به گونه ای در این حکایت آورده است که: یکی را از ملوک عرب حدیث مجنون لیلی و شورش حال او بگفتند که با کمال فضل و بلاغت سر در بیابان نهاده است و زمام عقل از دست داده  ….[ تا این که سر انجام لیلی را یافته و نزد ملک می برند و..] ملک در هیأت او نظر کرد شخصی دید سیه فام باریک اندام در نظرش حقیر آمد به حکم آن که کمترین خدّام حرم او به جمال ازو در پیش بودند و به زینت بیش. مجنون به فراست دریافت گفت از دریچه چشم مجنون باید در جمال لیلی نظر کردن تا سرّ مشاهده او بر تو تجلی کند.گاه در گلستان به مطالبی از سعدی بر می خوریم و این پرسش پیش می آید که آیا سعدی خنی غیر اخلاقی دارد؟ مثلا در همین باب پنجم گلستان آنجا که حکایت ” قاضی همدان را حکایت کنند که با نعلبند پسری سر خوش بود” این پرسش پیش می آید شاید پاسخ این پرسش را با آنچه در ابتدا عرض کردم بتوان داد و اینکه سعدی بدین طریق گزارشگر یکی از مفاسد اخلاقی زمانه ی خویش بوده است.دیگر اینکه با کمی دقت در می یابیم که در واقع در بسیاری از حکایت ها یی که سعدی در گلستان از خود بعنوان شاهد ماجرا یاد می کند در واقع چنین نیست مثلا در حکایت ” سالی که محمد خوارزمشاه رحمة الله علیه با ختا برای مصلحتی صلح اختیار کرد به جامع کاشغر در آمدم” می دانیم از نظر تاریخی منطبق با واقعیات نیست و از باب تخیلات شاعرانه سعدی است چه آنکه تولد سعدی در اوایل قرن هفتم است و در هنگام مرگ سلطان محمد احتمالا ده دوازده سال داشته تا چه رسد به این که سالها پیش از آن مردی پخته و مشهور بوده و سفری به کاشغر کرده باشد.
عشق در بوستان معنایی متفاوت با آنچه در عشق در گلستان است می گیرد.برای نمونه به باب سوم بوستان که عنوان “در عشق و مستی و شور” را دارد سر می زنیم در حکایت یکم شیخ اجل ابتدا به” تقریر عشق مجازی و قوت آن” خصوصیات عشق مجازی را بر بدین صورت می شمارد که:

تو را عشق همچون خودی ز آب و گل          رباید همی صبر و آرام دل
به بیداریش فتنه برخد و خال          به خواب اندرش پای بند خیال
به صدقش چنان سرنهی بر قدم          که بینی جهان با وجودش عدم
چو در چشم شاهد نیاید زرت          زر و خاک یکسان نماید برت
دگر با کست بر نیاید نفس          که با او نماند دگر جای کس
تو گویی به چشم اندرش منزل است          وگر دیده برهم نهی در دل است
نه اندیشه از کس که رسوا شوی          نه قوت که یک دم شکیبا شوی
گرت جان بخواهد به لب بر نهی          وگر تیغ بر سر نهد سر نهی

در حالی که در حکایت دوم که در پی آن با عنوان ” در محبت روحانی” می آید با یاد آوری مطلب قبلی تعریف از عشق از دیدگاه سعدی را بدین صورت می بینیم:

چو عشقی که بنیاد آن بر هواست          چنین فتنه‌انگیز و فرمانرواست
عجب داری از سالکان طریق          که باشند در بحر معنی غریق؟
به سودای جانان ز جان مشتغل          به ذکر حبیب از جهان مشتغل
به یاد حق از خلق بگریخته          چنان مست ساقی که می ریخته
نشاید به دارو دوا کردشان          که کس مطلع نیست بر دردشان
الست از ازل همچنانشان به گوش          به فریاد قالوا بلی در خروش
گروهی عمل دار عزلت نشین          قدمهای خاکی، دم آتشین
به یک نعره کوهی ز جا برکنند          به یک ناله شهری به هم بر زنند
چو بادند پنهان و چالاک پوی          چو سنگند خاموش و تسبیح گوی
سحرها بگریند چندان که آب          فرو شوید از دیده‌شان کحل خواب
فرس کشته از بس که شب رانده‌اند          سحر گه خروشان که وامانده‌اند
شب و روز در بحر سودا و سوز          ندانند ز آشفتگی شب ز روز
چنان فتنه بر حسن صورت نگار          که با حسن صورت ندارند کار
ندادند صاحبدلان دل به پوست          وگر ابلهی داد بی مغز کوست
می صرف وحدت کسی نوش کرد          که دنیا و عقبی فراموش کرد

و سرانجام به این سخن شیخ اجل بسنده می کنیم که فرمود:

اگر عاشقی سر مشوی از مرض          چو سعدی فرو شوی دست از غرض
فدائی ندارد ز مقصود چنگ          وگر بر سرش تیر بارند و سنگ
به دریا مرو گفتمت زینهار          وگر می روی تن به طوفان سپار

برای اطلاع بیشتر:
سعدی مکتب عشق و آزادگی

متن سخنرانی دکتراصغر دادبه با عنوان  گلستان نقد وضع موجود و بوستان وصف آرمان شهر

نشانی متن بوستان - باب سوم  در عشق و مستی و شور

گلستان - باب پنجم

شرمساریم!

به گزارش شبکه ایران، عصر جمعه در حاشیه بازی دو تیم فوتبال استقلال - تراکتورسازی تبریز تماشاگران تراکتورسازی برای نشان دادن علاقه خود به رنگ پیراهن تیمشان چند کبوتر سفید را که بال‌های رنگ شده به رنگ قرمز در آسمان ورزشگاه به پرواز درآوردند، یکی از کبوترها که قادر به پرواز کردن نبود به سمت سکوهای استقلال پناه برد اما به محض پناه بردن این پرنده به سمت سکوهای ابی تماشاگری سنگدل به جرم رنگی بودن بال‌های این کبوتر در برابر همگان سر وی را از بدن جدا کرد با ژستی عجب لاشه بی‌جان این پرنده را به داخل پیست تارتان ورزشگاه ازادی انداخت!…

منبع: شبکه ایران

برای خواندن متن اصلی وتماشای بقیه تصاویر به شبکه ایران بروید.

پی نوشت: راستش وقتی یادم از ماجرای فوتبال چشمهایش را گرفت می افتد می بینم امروز تماشاگران فوتبال ما ماشاء الله کلی پیشرفت کرده اند…
ایضا: خیال نکنید طرفدار تیم خاصی هستم
چاقو کشی در تمرین پرسپولیس

با گذشت چهار سال از آن تاریخ می خواستم بدانم امروز چقدر بیشتر اخلاقی شده ایم؟ گویا برای سنجش اخلاق کنتوری وجود ندارد. تا اینکه چند روز پیش روزنامه جام جم در صفحه اقتصادی خود به نقل از مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق تهران بزرگ نوشت: ۹۵ درصد مشترکان تجاری کنتورهای برق را دستکاری می‌کنند. مدیرعامل شرکت توزیع نیروی برق تهران بزرگ گفت: در بازرسی از مشترکان تجاری، مشخص شد ۱۰ درصد مشترکان، کنتورها و ۸۵ درصد نیز پشت کنتور را دستکاری کرده بودند که این تخلف حتی کنتورهای دیجیتال را هم در برمی‌گرفت….
البته جناب مدیر عامل لابد متوجه آنچه گفته اند می باشند گر چه توضیح نداده اند چرا این مشترکان تجاری یا همان کاسب های خودمان به چه هدفی و چرا پشت کنتور های برق را دست کاری می کنند!!! لابد همه این جمله کاسب حبیب الله و یه لقمه نون حلال را بارها شنیده اید واقعا چه شده است که کاسب های ما به کارهایی ازین دست رو آورده اند دقت کنید حتما جناب مدیر عامل معنی ۹۵ در صد و آنچه که گفته را حتما می دانند. این وسط هم کسی نیست به این مشترکان کاسب نما!! بپرسد آخه نونت کمه؟ آبت کمه؟ چرا دیگه پشت کنتور برقو دستکاری می کنی؟
مثل این موضوع برق و اخلاق به پایتخت هم رسیده است.ولی خوشبختانه گویا مسئولان متوجه کار فرهنگی شده اند چون در همان شماره روزنامه جام جم نوشته است: با هدف اقدامات فرهنگی روحانیون در مدارس مستقر می‌شوند.گروه جامعه: معاون پرورشی وزارت آموزش و پرورش از اجرای طرح «استقرار دائمی روحانیون در مدارس کشور» خبر داد.
خداوند سرزمین ما را از شر عواقب انواع برق گرفتگی و بی فرهنگی!! در امان نگه دارد.

حمام فین محل شهادت امیر کبیر

دیروز سالگرد شهادت شباهنگی از آسمان غمزده ی سرزمین مان بود.

۶ساله بودم که پدرم مرا مدرسه فرستاد.با اینکه معلم بود ولی مرا به مدرسه ای که خودش در آنجا درس می داد نبرد، مرا به مدرسه ی تازه سازی به نام دبستان ملی امیرکبیر فرستاد که در وسط صحرایی در خیابان امیرکبیر ساخته شده بود.بنابراین از همان کودکی با نام امیرکبیر و ملی آشنا شدم گر چه چیز زیادی در این باره نمی دانستم، هر وقت هم از پدرم می پرسیدم بابا امیرکبیر یعنی چه می گفت یعنی قهرمان ملی پسر!!…
دیپلم که گرفتیم انقلاب شد نام مدرسه امیرکبیر را گذاشتند دبستان ابوذر اما نام خیابان که حالا از شرق تا غرب رفسنجان کشیده شده بود همچنان امیرکبیر ماند و شد امیرکبیر شرقی و امیرکبیر غربی.
خرداد امسال که از تهران برمی گشتم ساعت ۹ صبح رسیدم کاشان با اینکه از جفای یاران حالم زیاد خوش نبود و بارها باغ فین را دیده بودم دل نکندم آمدم جلو باغ فین به همراه جمعیت خودم را کشیدم تو.حمام فین از جمله جاهایی است که دلت می گیرد، بوی غم و مرگ و ناجوانمردی می دهد داخل حمام پر از جمعیت بود چند تا توریست هم بودند که راهنما داشت برایشان توضیح می داد: اینجا رخت کن است.. اینجا … مثل جاکوزی شما اروپایی ها .. به همراه آنها وارد محلی شدیم که روی دیوارش نوشته بودند محل شهادت امیرکبیر.. راهنما در جمله ای کوتاه گفت: اینجا هم جایی است که نخست وزیر را کشتند.یکی از خانم ها پرسید بعد چی شد؟ راهنما با بی تفاوتی گفت: هیچ! Nothing  به نظرم می خواست بگوید No Mather
از فین که آمدم بیرون در راه به این پاسخی فکر می کردم که راهنما داده بود “هیچ”! آیا همین طور است؟ بعضی ها عادت کرده اند حوادث تاریخی را مجزا و بدون ارتباط با یکدیگر ببینند و قادر نیستد ارتباطی بین آنها پیدا کنند.هیچ یعنی چی؟پس صفیر گلوله ای که از طپانچه میرزا رضا به قلب ناصرالدین شاه شلیک شد چی؟ انقلاب مشروطیت چی؟درست است که هر دو این حادثه ها سالها پس از قتل امیر اتفاق افتاد.اما این یعنی هیچ؟
درباره ی امیر کبیر گفته اند: میرزا تقی خان در تاریخ ۲۱ ذی قعده ۱۲۶۴ برابربا اکتبر ۱۸۴۸ به نام میرزا تقی خان امیر کبیراتابک اعظم به صدارت رسید ومدت سه سال و یک ماه و ۲۷ روز در این منصب بود.همزمان با این تاریخ در اروپا ، مارکس، اگوست کنت، اسپنسر، نیچه، ادیسون، میشلن، بنز، روسو، هگل، و کانت ابراز وجود می کردند.پس از سالیان دراز شباهنگ و ققنوسی در این آسمان غمزده پیدا شده بود. در راستی و درستی و فساد ناپذیری وصداقت او ( آنچه سالهاست گویی در این سرزمین خریداری ندارد.) هیچ تردیدی نیست. وهمچون قایم مقام و مصدق هرگز به خواری تن در نداد.او جز نیکبختی مردمان وطنش چیزی نمی خواست  ….و اما آخر کار امیر
سفارت خانه،همه رجال!!؟ دربار و شاه با هم متحد شدند تا دومین ستاره درخشان شب پانصد ساله ایران را به زیر بکشند.
ناصرالدین شاه لکه سیاه انبوه منجلاب هرزه ایران دستور داد : ..  ” چاکر آستان ملایک … پاسبان .. حاج علی خان….فراش باشی به فین کاشان رفته میرزا تقی خان فراهانی را راحت نمایید.”
همان شب فراشباشی با چندتن همراه به سمت کاشان حرکت می کند. صبح روز جمعه امیر را در حمام می یابد و حکم قتل را به وی نشان می دهد. بدون اینکه اجازه دیدن خانواده اش را به وی بدهد همان جا حکم را اجرا می کند. گویند امیر که چاره یی نداشت، می گوید رگ دو دستش را باز کنند و از این طریق فرمان را اجرا کنند. در حالی که خون زیادی از رگ وی رفته بود و ضعف بر او غلبه کرد، حاج علی خان حوصله نکرد و دستور داد پارچه در گلوی امیر فرو برده و او را خفه کردند.
برای مدت ها فکر می کردم این فراشباشی هم یکی از همان عمله های ظلم مفلوکی است که معملا مامورند و معذور! برگ های تاریخ پر است  از این عمله های ظلم که شکنجه می دهند، زندانی می کنند همان هایی که به قول برتولت برشت: “شکنجه می دهند و .. کمر به خدمت خلق بسته اند با مزدی ناچیز!”  . …معمولا تاریخ به این ها بهایی نداده است و به آنها نپرداخته اما گویا در مورد این جناب حاج علی خان فراشباشی چنین نیست.
مهرماه گذشته مقاله ای در روزنامه اعتماد دیدم با عنوان نمره ای برای قاتل امیر کبیر به قلم نصرالله حدادی اگر چه مقاله ای طولانی است اما فکر می کنم به خواندش بیارزد تا بدانید که: تحریف تاریخ، وارونه نویسی، قلب حقیقت، دروغگویی، سندسازی و دغلکاری هایی از این دست ریشه یی دیرینه در این آب و خاک دارند و برای مخدوش کردن چهره های تابناک تاریخ ایران این حربه ها به فراوانی به کار گرفته شده اند. آنجایی که به تزویر شیخ عباس ایروانی (میرزا آقاسی) در عمارت نگارستان حلقوم میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی را فشردند، تا جان از کالبدش جدا شود و قسم محمدشاه در حرم حضرت ثامن الحجج(ع) شکسته نشود که بنا به توصیه پدرش عباس میرزا نایب السلطنه عهد بسته بود که هرگز خون قائم مقام را به زمین نریزد. لذا با این حیله خونش را نریخت و جانش را ستاند و کاتبان درباری آنچه خواستند نوشتند تا در ظاهر امر روسیاهی برای محمدشاه و صدراعظم دغلش باقی نماند، اما ماند و تاریخ به قضاوت برخاست.و همچنین سرنوشت شادروان میرزا محمدتقی خان امیرکبیر که صاحب ناسخ التواریخ مرگ او را براثر بیماری اعلام کرد و دیگر کاتبان درباری هم آن را تایید کردند اما سرانجام محمدجعفر خورموجی در کتاب حقایق الاخبار ناصری، آنچه را که باید می نوشت بر صفحه تاریخ نگاشت تا همگان بدانند بر پاک ترین فرزند این دیار چه رفته است… بخوانید تا بدانید این حاج علی خان فراش باشی که بود و مکانی که امروز به نام “موزه مقدم دانشگاه تهران” نامیده می شود چه تاریخ و سرگذشتی دارد.
برای مطالع بیشتر: نمره ای برای قاتل امیرکبیر

فروغ فرخزاد تولدی دیگر

سه روز پیش سالروز تولد فروغ فرخزاد بود و برای من که در نوشتن تنبل هستم هنوز برای اینکه مطلبی درباره فروغ بنویسم دیر نشده است.هفته ی پیش آقای محمدی یکی از دوستان مطلبی را در باره فروغ با خود آورده بود و برای بچه ها خواند و بعضی نکات اشاره کرد، به زندگی خصوصی فروغ و اینکه دوست را سهراب برای فروغ سروده است اینکه فروغ فیلمی در باره جذامیان ساخته و ….. پس از صحبت هایی که همانجا در باره فروغ شد من هم مطلبی گفتم و آنچه را یادم مانده دوباره می آورم.
بسیاری فروغ را به عنوان شاعری نوجو، عصیانگر و سنت شکن می شناسند. اما به نظر من اصالت و صمیمیت برجسته ترین ویژگی های شعر فروغ است.
اگر گلی به گیسوی خود می زدم
از این تقلب ‚ از این تاج کاغذین
که بر فراز سرم بو گرفته است فریبنده تر نبود ؟
گفته شده است: شعر فروغ دو چهره ی مجزا به خود می گیرد که هر دو برای او واقعی و اصیل است، چهره ای فردی و خصوصی و جهره ای انسانی و جهانی.فروغ شعر را با غزل شروع می کند اما پس از چندی به شعر نیمایی رو می آورد به عقیده دکتر حمید زرین کوب: ” فروغ از این مرحله شعر خود را در مرحله تکامل قرار می دهد و بتدریج شعر او از حالت فردی و احساساتی به سوی شعر انسانی و متفکرانه کشانده می شود، و دوره ی تکامل در شعر فروغ بوجود می آید.” فروغ با روی آوردن به نیما و شاملو به افق های شعر نو اجتماعی و حماسی می رسد و از گذشته خود فاصله می گیرد و پس از این مرحله که به دوره تکامل نزدیک می شود شعری آگاهانه می سراید و او را می توان در ردیف بنیان گذاران شعر معاصر فارسی به شمار آورد.
اگر خواسته باشیم شعری را ازسروده های فروغ برگزینیم مشکل است اما به نظر من کسی که مثل هیچ کس نیست از بهترین شعرهای فروغ فرخزاد است. این شعر از زبان یک دختر بچه کلاس سوم دبستانی بیان می شود آرزوهایی که بیان می کند نوعی سوسیالیزم است:
.. و سفره را می اندازد
و نان را قسمت میکند
و پپسی را قسمت میکند
و باغ ملی را قسمت میکند
و شربت سیاه سرفه را قسمت میکند
و روز اسم نویسی را قسمت میکند
و نمره مریضخانه را قسمت میکند
و چکمه های لاستیکی را قسمت میکند
و سینمای فردین را قسمت میکند
و رخت های دختر سید جواد را قسمت میکند
و هر چه را که باد کرده باشد قسمت میکند
و سهم ما را هم می دهد.
این شعر که پس از ۲۸ مرداد و فضای خفقان و یاس و نومیدی پس از آن سروده شده است فروغ به تکامل شعری خود نزدیک می شود و به جای انزوا و سرودن از غم، از امید می گوید از امید به اینکه کسی می آید کسی که آمدنش را نمی شود گرفت و دستبند زد وبه زندان انداخت…
اینها یکی از ده ها دلیلی است که من این پری کوچک غمگین را که دلش برای باغچه می سوزد را در کنار شاملو، شفیعی کد کدنی، اخوان، سیاوش کسرایی و … دوست دارم.

شهید دکتر علی شریعتی: نقش انقلابی یاد و یادآوران

“مردم شتاب مکنید! سخن مرا بشنوید! من خیر شما را می خواهم! من می خواهم به شما بگویم برای چه کاری به سرزمین شما آمده ام! اگر سخن مرا شنیدید و انصاف دادید و دیدید من درست می گویم، این جنگ هر لحظه ممکن است در گیرد از میان برخواهد خاست.اگر به سخن من گوش ندهید اگر به راه انصاف نروید زیان آن دامنگیر شما خواهد شد.مردم می دانید من کیستم؟ می دانید پدر من کیست؟ آیا کشتن من بر شما رواست؟ و آیا رواست حرمت مرا در هم بشکنید؟ مگر من پسر دختر پیغمبر شما نیستم؟ مگر پدر من وصی پیغمبر و پسر عموی او نخستین مسلمان نیست؟ آیا این حدیث را شنیده اید که پیغمبر در باره ی من و برادرم گفت این دو فرزند من دو سید جوانان اهل بهشت اند؟ اگر گفتار مرا راست می دانید چه بهتر به خدا تا خود را شناخته ام دروغ نگفته ام.و اگر گمان می کنید من دروغ می گویم، هنوز اصحاب محمد(ص) چند تن زنده اند می توانید از آن ها بپرسید: جابربن عبدالله انصاری، ابوسعید خدوی، سهل ساعدی، زیدبن ارقم، انس بن مالک! آنها به شما خواهند گفت که آنچه می گویم درست است.مردم به چه مجوز شرعی می خواهید خون مرا بریزید؟”
در باره حادثه کربلا کتاب ها نوشته، شعر ها سروده، مرثیه ها ساخته و مجلس ها بر پا داشته اند… دکتر علی شریعتی متفکر و جامعه شناس در بسیاری از سخنرانی ها و کتب های خود به این حادثه پرداخته است.در نوشته ای با عنوان “نقش انقلابی یاد و یاد آوران” به طرح پرسش هایی پیرامون چرا کربلا، چرا حسینیه و چرا خمس از دید خود پاسخ هایی می دهد. بخش پایانی “نقش انقلابی یاد و یاد آوران” را می توانید با عنوان yad در کادر سبز رنگ سمت چپ و یا با رفتن به این نشانی دریافت نمایید.

چرا شهر های بزرگ اسلامی جز کوفه و تا حدودی بصره در مقابل چنین حادثه ای خاموش نشستند.هنوز در هر یک از این شهرها چند تن از یاران پیغمبر زندگی می کردند.چرا آنان پیش نیافتادند و مردم را بیاری حسین ع نخواندند؟ یا اگر با قیام او موافق نبودند چرا از حاکمان این شهرها نخواستند، تدبیری بیندیشند که کار به چنان کشتار فجیع نکشد… چرا مردم این سرزمین های پهناور و پر جمعیت حالت تماشاگر به خود گرفتند؟ چرا قتل نفس به نا حق در دیده ی آنان بی مقدار گردید؟  دکتر سید جعفر شهیدی در کتاب “پس از پنجاه سال” به این پرسش ها پاسخی داده است.

مقاله پیشنهادی: چگونه انسان برده می شود

سلام آشیخ‌ حسین‌علی

منبع: وبلاگ خوابگرد

یعنی چند نفر؟یعنی چند نفر؟

ترانه تاریک

بر زمینه‌ی سُربی‌ صبح
سوار
خاموش ایستاده است
و یال ِ بلند ِ اسب‌اش در باد
پریشان می‌شود.
□
خدایا خدایا
سواران نباید ایستاده باشند
هنگامی که
حادثه اخطار می‌شود.
□
کنار ِ پرچین ِ سوخته
دختر
خاموش ایستاده است
و دامن ِ نازک‌اش در باد
تکان می‌خورد.
خدایا خدایا
دختران نباید خاموش بمانند
هنگامی که مردان
نومید و خسته
پیر می‌شوند.